Bartuś przedszkolak

Pierwszy dzień w przedszkolu Bartusia można uznać za sukces. Obyło się bez traumatycznych doświadczeń. Wszyscy na niego już czekali i też wszystkim - poza dzieciom z grupy - malec był już znany. Gotowy był już podpisany wieszaczek na ubrania (z obrazkiem pieska). Nie musiał się przedstawiać, bo po wejściu do sali usłyszał od Pani: - Witaj Bartusiu! Pani była zadowolona, bo zjadł całe śniadanko i cały obiad. Szybko się zaadoptował się w zabawach, tańcach w kółeczku ze śpiewaniem czy robieniem rysunków. No i jest nowy kolega, który siedzi z nim przy stoliku, to Artur. Malec żeby było mu raźniej wziął z sobą pluszaka, myszkę Stewarda. Steward zgubił się... Pani przedszkolanka nie rozumiała, kto to jest Steward i o co Bartusiowi chodzi, jak chodził po sali szukał pluszaka, ale obrotna koleżanka szybko myszkę znalazła. Wszystko pod kontrolą. Nie obyło się też bez płaczu. Ale to na sam finał, gdy Iza odbierała go po godzinie 13.00 Bartuś ze łzami w oczach stwierdzł, że to było za długo. Ale potem z uśmiechem na twarzy opowiadał o wszystkich wydarzeniach. Czyli dzień pełen emocji...

* * *

ALE RANO, przed moim wyjściem do pracy podszedłem do Bartka - siedział już pokoju przy stole - i zacząłem składać mu życzenia: żeby miał udany dzień w przedczkolu, żeby poznał nowych fajnych kolegów i koleżanki, żeby się świetnie bawił... A Bartek mając w pamięci niedawne życzenia składane przy wigilii patrzy na mnie ze zdziwieniem i mówi mi: - A gdzie masz opłatek?